“Parang
awa niyo na mga braincells gumana kayo.” Mangiyak-ngiyak na sa sabi ni Mac Bria
Fernandez. Kailangan niya na kasing matapos ang nobelang ginagawa dahil malapit
na ang deadline nito. Sa edad na bente quatro ay isang kilalang manunulat na si
Mac. She’s a novel writer. Hilig niya na talagang magsulat simula noong nabubuhay pa ang mga
magulang niya.
Namatay
sa isang plane crash ang kanyang magulang. Mac and her family spent a very
wonderful time together in Hongkong. She still remember how
many times she said
to her parents that she wants to go abroad even if it means that they just have
to take a vacation. And while they’re on their way home, the plane that they’re
riding on crashed. The only thing that she remembers that time was when her
parents protect her so much just to make sure that she’s going out on that
plane alive.
Sa
murang edad inayawan niya ang mabuhay. She hates herself so much because she’s
the one who put her parents to their last breath. Until Sam her best friend
said that she needs to get up, that her parents didn’t protect her just to
waste her chances, and that she must go on and live her life stronger than
before.
Kaya
heto siya ngayon. A very strong independent woman. Kaso may writers block nga
lang ngayon.
“Saan
na ba kayo mga braincells? Please naman.” Namomoblemang sabi ni Mac.
“Mac!
Yoohoo! Where are you?” sigaw nang isang babae.
“Oh
God! Not now.”
“Mac!
Nandyan ka lang pala! Bakit hindi ka sumasagot?” lintanya ni Sam na kadadating
lang.
“Sam
I’m busy. Can’t you see?”
“Busy
daw, eh ni wala ka pa ngang masyadong nasusulat!” tumatawang sabi ni Sam.
“Maya
Samantha Salvador I have no time for visitors right now.” Sabi ni Bria na
nakatingin parin sa kanyang laptop.
“For
your information Mac Bria Fernandez I am no visitor to you boo, I’m kind of a
family to you remember.” Pagtatama ni Sam na may ngiti parin sa mga labi.
“Yeah,
yeah. So why are you here?”
“Wala
lang naman. Sinisiguro ko lang kung natabunan ka na ba nang libro or
something.” Sabi ni Sam na umupo sa kama niya.
“Now
you know that I’m still alive and still kicking pwede ka na uling umuwi.”
Pagtataray ni Mac.
“Well,
tinatamad pa akong umuwi. Mac lets go out and have some fun naman. Ngayon lang
ulit ako nagkaroon nang time na makalabas nang Classique.”
Kababata
ni Bria si Sam since they were just having their first baby tooth. Nang mamatay
ang mga magulang niya ang pamilya ni Sam ang nagalaga sa kanya. Itinuring siya
nang mga ito na parte siya nang pamilya.
Her
parents and Sam’s parents are old friends. Dapat nga daw ay kung lalake lang
daw siya o si Sam naman ang lalake ay ipagkakasundo pa nila. Tita Rowena and
Tito Ricardo treat her like their own daughter. Lalo na si Lolo Melvin at Sam.
Tita
Rowena and Tito Ricardo are planning to have their second baby. Sam and Mac are
only seven that time, and Mac’s parents are still alive. Sam is so excited to
meet her baby sister. She still remember how many names that Sam wants her baby
sister to have, Until one day Tita Rowena lost her baby at her six months of
pregnancy.
Sam
didn’t talk to her for weeks, she only cried. Mac only waits for Sam to
recover, one day at a time. And after a year, her parents died. That’s why they
treat her like their own Granddaughter, daughter, and a sister.
“Sam
I can’t. Can’t you see I’m busy? You know naman na sasama ako sayo kung hindi
lang ako busy.” Mahinahong sabi ni Mac.
“Sige
na Mac. Tsaka look you have your writers block right now. It’s a sign, don’t
you see? Natuyo na daw mga braincells mo, you really need a break.” Hindi
nagpapatalong lintanya ni Sam.
Tinitigan
lang ito ni Mac pinagiisipan kung sasama ba siya sa kaibigan.
“What?
Sige nga sabihin mo sakin kung kailan ka huling lumabas nang lungga mo para
isalba ang social life mo?”
“Okay!
You win.” Suko ni Mac.
“Yun
oh! Sabi na eh malakas parin ang mga paawa effect ko.” Pumapalakpak at
tumatawang sabi ni Sam.
“Where
are we going anyway?” Aniya habang kinukuha ang twalya.
“Basta!
Ako na ang bahala dun! Makikigulo lang naman tayo nang party. Kaya yung
pinakamatinong damit mo ang suotin mo ah!”
No comments:
Post a Comment